درمان بيماري ها با آب يکي از قديمي ترين روش هاي پذيرفته شده توسط نژادهاي بدوي است. آنها به سمت آب به دليل آنکه از طبيعت منشا» گرفته است جلب مي شدند.
در «ريگ ودا» که کهن ترين کتاب مذهبي آريان ها است سروده هايي را مي توان پيدا کرد که از آب به عنوان شفا بخش بيماري ها تمجيد شده است. اين سروده ها توسط کاهنان مقدس در خلال مرحله سانديا (طريقت باطني) سه بار در روز تکرار مي شود و آب براي شست وشوي سر و چشم به کار مي رود و جرعه هاي کوچک از آن به تبرک آشاميده مي شود.
در بين اسپارتان هاي يونان باستان، حمام با آب سرد طبق قانون اجباري بود. حمام به اشکال گوناگون را در افسانه ها مي توان سراغ گرفت. بقراط (Hippocrates) استنباط عالي از صفات فيزيولوژيک آب هم گرم و هم سرد داشت  که در درمان تب، زخم ها، خونريزي و انواع بيماري هاي داخلي و جراحي به کار مي رفت. او به پديده اي در شرح حال بيمار برخورده بود که استحمام سرد به سرعت سبب بازگشت حرارت مي شود و گرماي بدن برجا مي ماند در حالي که استحمام با آب داغ اثر معکوس دارد.
طبق عقايد رومي ها، استحمام موجب درجات وسيع  از پيشرفت و تکامل مي گردد. امپراطوران براي ساختن حمام هاي اعجاب آميز با همديگر رقابت مي کردند.
اين حمام ها قادر بودند هزاران نفر را در روز پذيرا باشند.
سيلسيوس (Celsus) و ساير پزشکان رومي استحمام را در تاليفات خود ستودند.
وجود پزشک آب درمانگر در تاريخ روم قديم به زمان برده آزاد شده موسي آنتونيوس (Musa Antonious) باز مي گردد. (پلاتن Platen)
بقراط (متولد سال 460 و وفات 377 پيش از ميلاد) - جالينوس - آسکپليادس و موسي آنتوينوس و بسياري از مولفين در دور دست ترين اعصار، آب سرد و استحمام به انواع گوناگون را در بيماري ها به مثابه ابزار دانسته اند. آنها روش برطرف ساختن تب توسط آب را تشريح مي نمودند و همين راه چاره ساده تصور مي شود از تمام راه ها چاره سازتر باشد.
يهودي هاي دوران باستان در استخرهاي خود معتقد به وجود فرشته اي بودند به نام ودستا (Vebesta) که شست وشو و غسل در آن در اعياد مذهبي انجام مي گرفت. در قرون وسطي پزشکان اسلامي که شاگردان فراواني تعليم مي دادند از استحمام جانبداري نمودند و رازي، نوشيدن آب را در برطرف کردن تب موثر مي دانست و ابن سينا آب سرد را توصيه مي کرد. بارا (Barra) اهل ليون و لانزاني (anizLan) اهل ايتاليا از آب درماني طرفداري مي کردند.
گالن (Gallen) استحمام آب گرم و ماساژ با آب سرد را روشي در پايين آوردن درجه حرارت در تب ها مي دانست. کوري (Curie) استحمام با آب خنک (23/8 تا 34/4 درجه سانتي گراد) را در تمام بيماري هاي مزمن به کار مي برد. او استحمام آب سرد را در تب هاي واگيردار و عفوني  و استحمام آب نيم گرم را در پايين آوردن درجه حرارت بالا موثر مي دانست. به عقيده وي حمام بخار هنگام کارکرد غدد عرق، به جاي شست وشو با آب سرد در تب ها قابل توصيه است.
هان (Hahn-s-j) در سال 1773 بنيان آب درماني را در درمان هاي علمي گذاشت و در خود تجربه کرد.
ساموئل هانمن (Hahnemann Samuel) بنيانگذار هومئوپاتي در سال 1784 کتابي درباره بيماري هاي مقاوم نگارش کرد که با کاربرد آب سرد به نتايج درماني عالي مي رسيد. اين کتاب حاوي جزئيات آموزشي است و با آب سرد به مثابه يک درمان گر کامل برخورد شده است.
چگونه بايد استحمام کرد؟ پس از استحمام آب سر چه بايد کرد؟ در اين کتاب مدت زمان استحمام و درجه حرارت آب و طول مدتي که بدن در آب بايد غوطه ور باشد و طول زماني استحمام در وان تشريح شده است.
هانمن نحوه ماساژ را در همان اثر خود شرح داد و به جز موارد معدودي از استثنائات، هان و هانمن بي ترديد از افتخارات تاريخي درمان با آب به شمار مي آيند.

بنيان گذار آب درماني

ونسان پريسنيتز (zPriesnit Vincent) در سال 1821 اولين درمان با آب را در شهر گرافنبرگ بنيان گذاشت و از آن زمان او را به عنوان بنيانگذار آب درماني مي شناسند. او مي نويسد: در سال 1819 در اثر کشيده شدن قفسه صدري دچار شکستگي دنده شدم، پزشک معالج از درمان آن ناتوان ماند. کمپرس با آب گرم و دستورات افشره هاي گياهي درد را تشديد مي کرد لذا آن را کنار گذاشتيم. به خاطر آوردم يک بار درد انگشت له شده شخصي را با کاربرد آب سرد از طريق کمپرسي که آن را پوشانده بودم اندکي فرو خواباندم. او به خواب عميقي فرو رفت و پس از آن بهبود يافت به طوري که سرکارش در مزرعه مي رفت. از آن پس در هر شرايط مرضي مانند حوادث، من براي خود و ديگران آب سرد به کار بردم و بهترين نتيجه ممکن را به دست آوردم. بعدها افراد فراواني که در مجاورت من بودند يا با بيماراني که از من درمان مي جستند اين کار را مي کردم و بدين سان مشهور به قدرت درمانگري شدم. اغلب بيماران را در فرصت هاي بيشتري ملاقات مي کردم و شرح  حال هايي مي نوشتم و تجربه کسب مي نمودم.
پريسنيتز، اهداف درماني خود را با تحقيق در بيماري هاي گوناگون دنبال کرد و به ريشه کن  کردن تمام حالات رخوت و مرض بدن با کاربرد آب سرد پرداخت.
غوطه ور کردن، حمام موضعي پاها، بازوان، سرو قسمت آزرده با پيچيدن بيمار در ملحفه هاي مرطوب، کمپرس، ماساژ و مشت و مال و دوش آب سرد تاثيرات شگرفي در بهبود بيماري ها گذاشت. کسي نمي تواند در پذيرش اين واقعيت ترديد کند که پريسنيتز به سرشت انواع بيماري ها، به طور صحيح پي برده بود، بايد بدين واقعيت تن در داد که آب، داراي صفات درماني خارق العاده ايست. بر طبق نظر وي آب نه تنها نيرو زا، طراوت بخش و مقوي، جلادهنده روح و تسکين دهنده و آرامش بخش است، بلکه به عنوان عامل تخليص کننده براي پاکسازي بدن از مواد نامطلوب و خروج مواد مسموم از بدن مي باشد.
پريسنيتز را به خاطر کاربرد هوشيارانه و نبوغ آميز آب در مقاصد درماني به عنوان يکي از درمانگران طبيعت مي شناسند. روش او طبق قوانين طبيعت بود و شرح حال ها را در طبيعت جست وجو مي کرد. براساس تجربيات بر روي خود و دردهاي ديگران، همچون تمام نوابغ دنيا و بنابر غرايز فطري خود کار کرد، به مشاهده نشست، آزمود و تمام معيارها را به محک اندازه گيري گذاشت و به طور اصولي اطلاعات خود را از کار در طبيعت و بدن انسان به دست آورد.
او خود را در بوته آزمايش گذاشت تا آنچه را که طبيعت به حيات مي دهد، بشناسد، سير بيماري ها را نظاره کرد و سرانجام به معرفت و تجربياتي دست يافت که توانست بيماري ها را بر طبق قانون طبيعت درمان نمايد.
پريسنيتز درايت پزشکي داشت هر چند در هيچ دانشکده اي درس طب را نياموخته بود. به محض آنکه بيماري که توسط پزشکان هم عصر وي علاج ناپذير تلقي مي شد، او با آب درماني فورا آن را معالجه مي نمود و مي کوشيد تمام کوفتگي ها، بريدگي ها، زخم ها، شکستگي ها، سوختگي ها و کچلي ها و تمام انواع ضايعات و بيماري هاي مختلف را که در دامنه کار او و همکارانش قرار داشت بدين سان تجربه کند. آنها به شکل شگفت انگيزي با آب درماني زودتر از روش هاي طبي به نتايج مساعدي مي رسيدند و طبيعت را در زدودن عفونت هاي زيان بار به ياري مي گرفتند.
توده هاي مردمي که هر روز مزارع خود را درو مي کردند و خرمن ها را مي چيدند توسط آب، بدون پرداخت حق العلاج درمان مي شدند و اين حسادت پزشکان داراي عنوان و مدرک را بر مي انگيخت و باعث مي شد که جدال با او را از طريق سيل افترا و بهتان به راه اندازند و از دست او به دادگاه شکايت برند و کارهاي او را تحت پيگرد قرار دهند. اما او سرانجام طبق راي مراجع بالاتر دادگاه تبرئه گرديد. آنگاه مخالفان او جلسه اي تشکيل دادند که روش درمان او را بررسي کنند، آنچه که در اين جلسه ثابت شد اين بود که شيوه درماني او بهر تقدير فاقد آسيب رساني است چون داروي زهرآگين به کار نمي برد. سال ها بعد روش هاي درماني او توسط بسياري از پژوهشگران بي غرض پزشکي و بسياري از افرادي که از اين روش بهره مند شده بودند، دنبال شد و مورد مطالعه قرار گرفت. در ميان آنها مونده (MUNDE) آب درماني را در آمريکا مرسوم کرد. روسه (Rausse) آموزش هاي پريسنيتز را در آلمان ترويج کرد و شيندلر (Schinbler) پس از مرگ استاد، کارهاي او را در گرافنبرگ از سرگرفت، شيندلر با اين شيوه توانست هزاران تن را معالجه نمايد درمان اوروي دوک آدولف ناسائو در سال هاي 1871 و 1872 هنوز در خاطر بسياري از افراد باقي است.
يوهان اسکروت (schroth jahan) هم عصر پريسنيتز، (در سال 1871) در حادثه اي اسبي او را لگد زد و در نتيجه قاب زانوي او به شدت آسيب ديد. عضو آزرده مطابق روش هاي جراحي آن روز معالجه شد ولي نتيجه عمل ناقص بود. التهاب در استخوان و مفاصل اطراف باقي ماند، از اين رو اسکروت نتوانست ديگر قدم بزند و به پاي آزرده خود فشار آورد به خصوص در هنگام بالا رفتن و نشستن اين فشار غيرقابل تحمل بود. در همين اوضاع، روزي به راهب ديري که براي سرکشي به انجمن هاي مذهبي در حال سفر بود برخورد و مورد شماتت او قرار گرفت که چرا به جاي قدم زدن سوار بر مرکب مي شود. اين کار از مرد جواني چون او بعيد به نظر مي آيد و مرکب او بايد متحمل بار سنگيني گردد. اسکروت مشکل خود را با او در ميان گذاشت. راهب ديرنشين به او توصيه نمود که زانوان را چندين بار در روز با آب سرد حمام بگيرد. مانند اسلاف خود، او چند بار در روز همين کار را کرد و زانويش را با بانداژ مرطوب بست. پس از آن زانو را خشک نگه ميداشت و بدان مجال مي داد که کاملا خشک شود. اثر اين کمپرس مطلوب بود و اسکروت کمپرس ضخيم تري را با باندهاي پشمي به کار مي برد. التهاب زانو پس از کمپرس هاي مداوم به طور قابل ملاحظه اي کاهش يافت و درد زانو را که کمتر شده بود شب ها تحمل مي کرد، مفصل سفت، نرم شد و پس از گذشت ده هفته ساق پاي راست به نرمي و قابليت انعطاف ساق پاي چپ گرديد. چنانکه براي او مقدور نبود که بگويد کدام زانو آزرده شده بود. اين معالجات و نتايج شگرف آن موجب پي ريزي اصولي شد که اسکروت آن را معرفي کرد و به تکميل بيشتر آن پرداخت و بعدها او کمپرس مرطوب را براي مصارف خارجي زخم ها، کوفتگي ها،  مفاصل سفت و غيره به کار بست و هم حيوانات را معالجه کرد و هم انسانها را، معالجه در حيوانات سبب تجربه اندوزي بيشتري در کار و مهارت  اسکروت شد. معالجات موفق او در زخم هاي بيروني اين ظن را در او برانگيخت که همين ابزار درمان که در معالجه التهاب زانو موثر بود چرا نتواند در بر طرف ساختن بيماري هاي داخلي کارساز باشد. او پيش از انجام کار پيش داوري عجولانه نمي کرد و دريافته بود که گرماي حاصله از رطوبت هم براي گياه مفيد خواهد بود و هم براي اشرف مخلوقات. براي همياري با طبيعت اسکروت بانداژهاي کوچک وبزرگ براي مناطق محدودتر و ملحفه هاي مرطوب را همراه با رژيم غذايي خاصي براي تمام بدن به کار برد. در تجربه بيست و شش ساله اسکروت ساده درماني هايي را معمول مي داشت که نسبت به هر نوع معالجه طبي پاسخ نمي دادند و بيماري هاي مهلکي که از شدت وحدت آنها با اين روش ساده مي کاست و بالاخره محوشان مي کرد. در مواردي ترشحات فيستول مقعد، پوسيدگي ها و غيره را درمان مي کرد. خنازير که دوره اي بسيار طولاني دارد با شيوه درماني اسکروت پس از شش تا بيست هفته ناپديد مي شد نئيپ (kneipp) عابد کاتوليک رومي در باواريا (Bavaria) بود. در سال 1824 به دنيا آمد. او پسر يک بافنده بود وي نقل مي کند: من از تن و از انديشه در هم شکسته و اميد خود را از آينده بريده بودم و به پايان عمر فکر مي کردم.
اين آب درماني بود که او را نجات بخشيد، در حالي که بهترين پزشکان معالج از وي قطع اميد کرده بودند. پس از آب درماني وي مي نويسد: بسيار سرحال شدم و نيروي تحليل رفته خود را به دست آوردم و عبادت به جاي آوردم و به مدت سي و شش سال در حرفه روحانيت باقي ماندم. دوستان ازجهت تعارف به من مي گفتند که در شگفت مانده اند از لحن صداي من که پنجاه سال پيرتر نشان مي دهد و از چنين قدرت بدني برخوردارم. آب در کنارم چون يک دوست سخت کوش وباوفا قرار گرفت چه کسي مي تواند از مهري که به آب بسته ام سرزنشم کند. فرضيه نئيپ بدين اصل استوار است که علل تمام بيماري ها از خون سرچشمه مي گيرد. اعم از آنکه خون با حضور مواد بيگانه اي آلوده شود يا آنکه ترشحات دفعي در زماني طولا ني تر در روده متوقف شده است و مواد بيماري زاي آن خون را دچار آلودگي نمايد. اين مواد زائد مي توانند از طريق آب دفع شوند. بدين منظور او آب را به صور گوناگون مانند: پوشش، کمپرس جريان آب و شستشو به کار گرفت. به عقيده وي آب سرد در يک دوره کوتاه موثرتر از آب گرم ونيم گرم به کار مي رود تا بيمار به تدريج نسبت به کاربرد آب سرد تحمل پيدا کند.
 اگر بيمار رنگ پريده و لا غر باشد شستشو را به طور موضعي و براي بخشي از بدن به کار مي برند در درجه حرارت زير طبيعي، مالش يا کاربرد بطري آب داغ قابل توصيه است بلا فاصله پس از مصرف آب داغ در همان قسمت بدن آب سرد مصرف مي کنند که در اثر اين اعمال جريان گردش خون تسريع مي يابد گرماي بدن بهبود پيدا مي کند اشتها افزايش يافته  وبدن براي حرکت هاي بعدي نيرو و انرژي خود را باز مي يابد.

امروزه مصرف نوشابه هاي گازدار به طور فزاينده اي ميان مردم رايج شده پژوهشگران پوسيدگي دندان ها، چاقي، سو»تغذيه، تاثير منفي بر روي کليه ها، پوست و استخوان را از جمله مضرات مصرف نوشابه هاي گازدار مي دانند. طبق آماري که به دست آمده سرانه مصرف نوشابه هاي گازدار در ايران 42 ليتر است مقايسه اين آمار با آمار ديگر کشورهاي جهان نشان مي دهد که ما در سرانه مصرف نوشابه هاي گازدار مقام اول را در جهان پيدا کرده ايم براي اينکه بيشتر وحشت کنيد بد نيست بدانيد که ميانگين مصرف نوشابه هاي گازدار در دنيا براي هر فرد 10 ليتر است. در 20 سال اخير مصرف نوشابه هاي گازدار در کشور نزديک به 15 درصد رشد داشته است. در حالي که مصرف شير و لبنيات تنها حدود 1/10 درصد رشد کرده است.
 سرانه مصرف لبنيات در ايران کمتر از يک سوم استاندارد جهاني است. طبق آمار 90 درصد کودکان 24 ماهه تا 12 ساله کشورمان روزانه حداقل يک بار پفک و نوشابه مصرف مي کنند، 25 درصد از کودکان ايراني به نوعي با سو»تغذيه دست به گريانند، يک سوم از مرگ و مير هاي کشور به علت بيماري هاي قلبي عروقي است که يکي از عوامل اصلي بروز آن تغذيه غلط در بين مردمان کشور است.
به خاطر داشته باشيد که بيماري ها در طول يک شب پديدار نمي گردند بلکه در طي سال ها بر اثر پيروي از رژيم هاي غذايي نامناسب ايجاد مي شوند. بنابراين مصرف نوشابه هاي گازدار رابه حداقل ممکن برسانيد و در عوض به نوشيدن آب و آبميوه هاي طبيعي روي آوريد. هر گاه هم که هوس مصرف نوشابه هاي گازدار را کرديد حتما از ني استفاده کنيد تا از تماس مستقيم نوشابه با دندان ها جلوگيري کرده باشيد.

چقدر بخوابيم؟

تحقيقات نشان مي دهد آن دسته از افرادي که بين 6/5 تا 7/5 ساعت در طول شب مي خوابند عمر طولاني تري دارند اما در مقابل آنهايي که بيش از 8 ساعت يا کمتر از 6/5 ساعت مي خوابند به اندازه دسته اول عمر نمي کنند در واقع به همان اندازه که کم خوابي زيانآور است پرخوابي نيز به بدن آسيب مي رساند و عملکرد آن را مختل مي کند. البته در گذشته بيشتر تصور بر اين بود که 8 ساعت خواب شبانه بهترين فرصت براي استراحت بدن و مغز را فراهم مي کند اما به تازگي پزشکان دريافته اند که بيش از 8 ساعت خواب هم به اندازه 5 ساعت خوابيدن زيان آور است البته هنوز مشخص نيست که چرا خواب شبانه 6/5 تا 7/5 ساعته  عمر را طولاني تر مي کند.
 تحقيقات در اين زمينه ادامه دارد. محققان يکي از دلايل پرخوابي افراد را اين نکته ذکر مي کنند که آنها بيش از مدت معمول و در حالي که بيدار شده اند باز هم در رختخواب مي مانند به گفته پزشکان بايد مدت کوتاهي پس از بيدار شدن از رختخواب بيرون رفت چرا که باقي ماندن در رختخواب ميل به خوابيدن را افزايش مي دهد از سوي ديگر پزشکان توصيه مي کنند افرادي که به اختلالات خواب دچار هستند به جاي مصرف دارو، استرس را از خود دور کرده و با رژيم غذايي مناسب همراه با ورزش خواب خود را تنظيم کنند.

در اولين نظر وقتي کلمه بستني را مي شنويم فکر مي کنيم بستني يکي از محصولات تمدن جديد است و حال آنکه تاريخ بستني خيلي قديمي است.
اسکندر کبير در قرن چهارم ميلادي نوعي دسر مي خورد که به نام «ماسدوان» معروف است. در آن زمان، ميوه هاي مختلف را مخلوط مي کردند و با عسل شيرين مي کردند و در کوزه هاي گلي مي ريختند و کوزه ها را در برف مي گذاشتند تا يخ کند.
نرون امپراتور جبار روم ، بر طبق روايات يکي از تاريخ نويسان هم عصرش، وقتي مهمان داشت صف بردگان مثل زنجير دست به دست مي دادند و از لاي برفهاي کوه «آپنن» بستني ميوه و عسل را که به سبک بستني اسکندر درست مي کردند، به سر ميز غذاي مهمانان ميآوردند...
کشورهاي عربي در قديم شربت خنکي داشتند که به وسيله يخ و نمک آن را خنک مي کردند و مارکوپولو سياح معروف وقتي از سفر دور و دراز خود برگشت نسخه هاي شربتهايي را که در کشورهاي عربي درست مي کردند، به اروپا آورد و کلمه «سوربت» از کلمه شربت عربي در زبان اروپايي وارد شد و تا امروز هم مصطلح است و به نوعي بستني که از آب ميوه ها تهيه مي شود اطلا ق مي گردد.
شربتهايي که به اين ترتيب در آن زمان تهيه مي شد در «ونيز» و در ايتاليا رواج کامل يافت و «کاترين دومديسي» کسي بود که هنگام عروسي خود با هانري دوم - در سال 1533 آن را به فرانسه آورد و در آنجا هم رواج داد.
هانري سوم و بعد از او لويي چهاردهم از سلاطين فرانسه بودند که به بستني علاقه زيادي داشتند و بر اثر اين علاقه بستني هاي متنوعي از شير و تخم مرغ تهيه مي کردند. آمريکا اولين کشوري بود که بستني را تجارتي کرد و کارخانه هاي جديدي براي ساختن  بستني به وجود آمدند که اين  محصول را به سبکي خاص  مي ساختند و به همه نقاط دور  دست حمل و نقل مي کردند. صنايع جديد بستني سازي از امريکا به کشورهاي ديگر وارد شد. اکنون در فرانسه در حدود پنجاه کارخانه صنعتي بستني سازي و بيش از نه هزار کارگاه بستني سازي دستي وجود دارد که جمعا هر سال بيش از صد ميليون ليتر بستني مي سازند.
کشورهايي که برطبق آمار بستني زياد مصرف  مي کنند، اول آمريکا است که حداقل مصرف سرانه آن نه ليتر در سال و بعد ايتالياست که مصرف سرانه هشت ليتر نيم و بعد روسيه است که هر نفر روسي در سال حداقل هفت ليتر بستني مصرف مي کند. صنايع جديد بستني سازي و نگهداري آن در يخچال ، مصرف انواع بستني را در کشورهاي مختلف جهان افزايش داده است.
در ايران هم مصرف بستني در سراسر کشور افزايش يافته است .

ارزش غذايي بستني

ارزش غذايي بستني بستگي به مواد اوليه آن دارد که بستني را با آن مي سازند.
بستني آب ميوه  ها مثل خود ميوه ها از نظر غذايي ضيعف ولي از نظر املاح معدني و ويتامين غني است و نبايد آب ميوه را قبل از غذا خورد بلکه بايد آن را در پايان غذا به عنوان دسر مصرف کرد.
بستني ميوه و آب ميوه ها برخلاف بستني شير و تخم مرغ و خامه يا مواد ترکيبي ديگر خيلي زود هضم مي شود. بستني شير و تخم مرغ و خامه که شيرين تهيه مي شود غذايي کامل است که وقتي بعد از شام يا ناهار به عنوان دسر خورده شود چون خودش غذاي کاملي است، دير هضم مي شود و اغلب اشتها را به غذاي بعدي از بين مي برد. حساب شده است که يک ليتر بستني شير و تخم مرغ بيش از هزار و صد کالري دارد. بنابراين کساني که بستني کامل مي خورند بايد آن را در حکم غذا تلقي کنند و چيز ديگري نخورند تا هضم آن آسان گردد و از مصرف آن بدن استفاده کند.

قارچ ها گياهاني هستند که به صورت خام و پخته موردمصرف قرار مي گيرند. با مصرف قارچ بسياري از آمينو اسيد و پروتئين هاي مورد نياز بدن تامين مي شود به همين دليل قارچ ها شباهت زيادي به گوشت دارند. قارچ ها فاقد چربي و مواد قندي هستند و برخلاف گوشت باعث کاهش کلسترول و اوره مي شوند. قارچ، 4 تا 5 درصد مواد نشاسته اي و ويتامين هاي B1، B2،PP، D  را تامين مي کنند و هر صد گرم آن حدود 24 کيلو کالري توليد مي کنند به علت سلولز موجود دير هضم است بنابراين براي کساني که ناراحتي گوارشي دارند مجاز نيست  اما مي توان 60 تا 100 گرم قارچ را در هر غذا استفاده کرد بدون اينکه عوارض سو»هضم آن مشکل ايجاد کند و قارچ ها در بسياري از کشورها مکمل مرغ و گاهي جانشين گوشت هستند.

کاهو

از جمله سبزي هاي بسيار مقوي است، برگ هاي بيروني که سبزترند بسيار مقوي تر از قسمت هاي داخلي است. عصاره برگ آن بسيار در تصفيه خون موثر است. در کاهش فشار خون سردرد، دردمعده، التهاب و خارش بدن مفيد است و آب آن در سلامت و لطافت پوست بدن نافع است، اشتهاآور و آرام بخش و تقويت کننده مو و داراي کلسيم، آهن و سديم و مس و ويتامين E، K، C، B، A است. اگر همراه با غذا خورده شود به هضم غذا کمک مي کند، موثر در يبوست و تب است.

کرفس

داراي 95 درصد آب مقدار کمي پروتئين گياهي و چربي و قند و مقادير زيادي از انواع ويتامين ها و املاح است. 100 گرم کرفس خوراکي 7 کيلو کالري انرژي يک گرم فيبر، 0/5 گرم سلولز، 320 ميلي گرم پتاسيم، 8 ميلي گرم ويتامين C، 41 ميلي گرم کلسيم، 50 ميکروگرم پيش ساز ويتامين A، 0/1 ميلي گرم ويتامين B1 و 0/2 ميلي گرم ويتامين E دارد. کرفس علاوه بر آنکه در خورش ها مورد استفاده قرار مي گيرد مي تواند به صورت خام در انواع سالاد نيز استفاده شود. مصرف کرفس موجب تنظيم فشار خون شده و در درمان آرتريت روماتوئيد به علت دارا بودن مقادير مناسب سيليکون موثر است و باعث استحکام مفاصل و بافت هاي بدن مي شود فوايد ديگر کرفس تاثير آن در کاهش وزن و فشار خون است.

کدو

انواع کدو و کدو حلوايي داراي مقادير فراواني آنتي اکسيدان مانند انواع پيش سازهاي ويتامين A (آلفا و تباکاروتن) وويتامين C و E هستند کاهش ميزان آنتي اکسيدان ها در بدن موجب ابتلا به سرماخوردگي و آنفلوانزا و آب مرواريد و... مي شود.
مصرف انواع کدو نقش مهمي در سلامتي شبکيه و عدسي چشم دارد. از فوايد ديگر کدو بالا بردن سيستم ايمني بدن و کاهش بيماري هاي قلبي - عروقي، تنظيم قند خون هم در افراد ديابتي و هم در افرادي که دچار کاهش قند خون هستند بهبود عملکرد پانکراس بهبود ناراحتي هاي گوارشي کاهش انواع سرطان و کاهش اکسيد اسيرن کلسترول خون است.

گوجه فرنگي

نوعي سبزي است که عمدتا فقط در سالاد استفاده مي شود، در صورتي که بايد شانس استفاده از اين سبزي را بيشتر به خود بدهيد و وقتي ميل مي کنيد خوشحال باشيد که يک روز ديگر را با سلامتي کامل تا شب به پايان خواهيد رسانيد.
ليکوپن، يکي از انواع آنتي اکسيدان هاست که ضدسرطان است که در گوجه فرنگي به طور چشمگيري وجود دارد. گوجه فرنگي در اثر پختن در روغن اثر تغذيه اي آن افزايش مي يابد.
همچنين ضدسکته قلبي است. اين سبزي خوش رنگ باعث سلامتي و شادي و فعاليت انسان خواهد شد.

ويتامين D به بدن در جذب کلسيم کمک مي کند بنابراين کمبود اين ويتامين باعث مي شود استخوان ها به اندازه لازم رشد نکنند. ضمن آنکه محققان به تازگي فهميده اند که رابطه انکار ناپذيري ميان کمبود ويتامين D و ديابت نوع اول وجود دارد. ديابت نوع اول دومين بيماري مزمن و شايع در ميان کودکان است.
اما چرا بدن دچار کمبود ويتامين D مي شود؟ قسمت اعظم ويتامين D  بدن ما از تابش نور خورشيد تامين مي شود منتها کرم هاي ضد آفتابي که ما به خاطر محافظت از پوست از آنها استفاده مي کنيم جلوي تابش نور خورشيدي که بدنمان به آن احتياج دارد را مي گيرند بنابراين ما بايد اين ويتامين را از مواد غذايي دريافت کنيم.
 شير، برخي غلا ت و ماست سرشار از ويتامين D هستند اما همه بچه ها به اندازه کافي از آنها استفاده نمي کنند يا آنها را دوست ندارند.  در آخر اينکه شير مادر مقدارخيلي کمي ويتامين D دارد.  از اين رو کودکاني که شير مادر مي خورند در معرض کمبود شديد اين ويتامين هستند.
راه حل: برخي محققان مي گويند بچه هاي بالا ي 6 سال مي توانند هفته اي سه بار به مدت 10 الي 15 دقيقه آن هم وسط روز در معرض تابش  نور خورشيد قرار بگيرند، به جز زمستان ها که ميزان نور خورشيد کم است. البته بسياري از والدين و حتي پزشکان اين شيوه را قبول ندارند و مي گويند که اين کار احتمال آسيب ديدگي پوست را افزايش مي دهد.
 مصرف مکمل ها روش ديگري براي جلوگيري از کمبود ويتامين D است برخي پزشکان توصيه مي کنند که کودکان روزانه بايد 400 واحد ويتامين D دريافت کنند به خصوص بچه  هايي که مشخصات زير را دارا هستند:
1- کودکاني که فقط شير مادر مي خورند  مگر آنکه روزانه حداقل 900 گرم شير يا شير خشک مصرف کنند 2- کودکاني که روزانه کمتر از 900 گرم شير خشک مي خورند 3- بچه هاي بزرگتري که روزانه کمتر از 400 واحد ويتامين D از غذا دريافت مي کنند.  بد نيست بدانيد که يک فنجان شير 100 واحد ويتامين D دارد.